"Niemand keert terug van een lange reis zoals hij vertrokken is" - Graham Greene
De eerste echte grote stad van Australie die ik bezocht, was Sydney. Echt een grote stad. Druk, hoge gebouwen, openbaar vervoer met bestemmingen die warschijnlijk ver buiten het centrum liggen, voor hun werk te laat komende mensen met een take-away koffie, toeristen met plattegronden op de kop en nordic walking stokken. 12 uur later met de trein was ik in de 2 na grootste stad, Melbourne.
We gingen een Wicked Campervan huren om door Tasmanie te rijden. De Wicked Campervans staan bekend om hun teksten en tekeningen op de auto . Wij kregen een auto waar we de mafste reacties op kregen: "Just Married". En we noemden hem Abel, van Tasman, die Abel.
Abel ging mee op de boot naar Tasmanie. Abel had een keuken achterin en een bank wat je kon ombouwen tot bed. Abel werd bijna dagelijks schoon gespoten door alle tasmaanse regen die hij op z'n bol kreeg
. Abel had veel koffie nodig om te blijven rijden, wij ook. Abel reed door waanzinnig prachtige groene en heuvelachtige landschappen. Abel was ook vaak de enige op de weg. Behalve toen we in de bocht een ietwat ongezellige ontmoeting hadden met een vrachtwagen die Abel wat hoodpijn heeft bezorgt en aan een oog blind heeft gemaakt. Wij waren ongedeerd. Abel liet ons alle wijnerijen, chocolade en kaasfabrieken zien en alle plekken waar je vogelbekdieren en tasmaanse duivels kon zien. En als we moe waren, zocht Abel een plekje uit bij een meer, bij de zee of in het bos met een prachtig uitzicht waar we dan een vuurtje maakten en kookten, één keer zelfs met door een fransman vers gevangen zalm, die we met ingewanden en al kookten, maar die hadden we er beter even uit kunnen halen. Tasmanie was helemaal geweldig!
De eerste echte grote stad van Australie die ik bezocht, was Sydney. Echt een grote stad. Druk, hoge gebouwen, openbaar vervoer met bestemmingen die warschijnlijk ver buiten het centrum liggen, voor hun werk te laat komende mensen met een take-away koffie, toeristen met plattegronden op de kop en nordic walking stokken. 12 uur later met de trein was ik in de 2 na grootste stad, Melbourne.Ik verbleef in de leukste wijk van de stad: St. Kilda. Heerlijk veel cafeetjes overal, leuke winkeltjes, leuk wandelen door de stad, leuke mensen, leuk nachtleven, allemaal helemaal leuk daar:). Na 2 dagen kwam Bette, met wie ik de laatste 3 weken zou gaan reizen.
We gingen een Wicked Campervan huren om door Tasmanie te rijden. De Wicked Campervans staan bekend om hun teksten en tekeningen op de auto . Wij kregen een auto waar we de mafste reacties op kregen: "Just Married". En we noemden hem Abel, van Tasman, die Abel.
Abel ging mee op de boot naar Tasmanie. Abel had een keuken achterin en een bank wat je kon ombouwen tot bed. Abel werd bijna dagelijks schoon gespoten door alle tasmaanse regen die hij op z'n bol kreeg
. Abel had veel koffie nodig om te blijven rijden, wij ook. Abel reed door waanzinnig prachtige groene en heuvelachtige landschappen. Abel was ook vaak de enige op de weg. Behalve toen we in de bocht een ietwat ongezellige ontmoeting hadden met een vrachtwagen die Abel wat hoodpijn heeft bezorgt en aan een oog blind heeft gemaakt. Wij waren ongedeerd. Abel liet ons alle wijnerijen, chocolade en kaasfabrieken zien en alle plekken waar je vogelbekdieren en tasmaanse duivels kon zien. En als we moe waren, zocht Abel een plekje uit bij een meer, bij de zee of in het bos met een prachtig uitzicht waar we dan een vuurtje maakten en kookten, één keer zelfs met door een fransman vers gevangen zalm, die we met ingewanden en al kookten, maar die hadden we er beter even uit kunnen halen. Tasmanie was helemaal geweldig!
Toen we w
eer terug gingen naar het vaste land hebben we over de Great Ocean Road gereden, het begon met regen maar het weer trok prachtig open zodat we fantastische fotos hebben kunnen maken van de fantastische kustlijn.
eer terug gingen naar het vaste land hebben we over de Great Ocean Road gereden, het begon met regen maar het weer trok prachtig open zodat we fantastische fotos hebben kunnen maken van de fantastische kustlijn. Toen we terug naar Melbourne gingen hebben we geleerd dat we in al die leuke cafeetjes en barretjes hele lekkere koffie en Chardonnay konden drinken, en dat we er heerlijk konden lunchen, en ach ja waarom ook niet avondeten?
We hebben kennis gemaakt met Dennis Hopper waar een tentoonstelling van was in de Australian Centre for the Moving Image en we hebben het nederlands hockey elftal zien spelen en winnen tegen Engeland bij de Champions Trophy, we hebben nog meer musea gezien en een hele dag staan fee
sten in de zon op een festival en heerlijk geshopt in al die leuke winkeltje
s.
sten in de zon op een festival en heerlijk geshopt in al die leuke winkeltje
s.Na een week in een grote stad vonden we al die drukte wel weer mooi geweest en hebben we weer een auto gehuurd om daarmee naar Sydney te rijden. Via de sneeuwloze Snowy mountains, over heuvels en door kurkdroog gebied, waar alleen maar boeren, koeien en schapen woonden. En door naar de kust, prachtige blauw water en de zon scheen weer volop. Helaas geen golven dus reden we door naar Sydney, de laatste stop! We zaten in een heel leuke buurt met kleine koffie tentjes, boekenwinkels en weinig drukte. 
Heerlijk weer dagen door de stad gelopen, de stad van boven gezien vanuit de Sydney Sky Tower, op het strand bijna weggeblazen door de sterke wind en drankjes gedaan bij Darling Harbour.
Heerlijk weer dagen door de stad gelopen, de stad van boven gezien vanuit de Sydney Sky Tower, op het strand bijna weggeblazen door de sterke wind en drankjes gedaan bij Darling Harbour. 10,5 maand reizen zitten er alweer op. Wat is het snel gegaan, maar ook weer niet, wat heb ik veel gezien, veel leren kennen, veel gelachen en vreselijk veel genoten. Het is weer tijd om naar huis te gaan.
Dag zuidelijk halfrond, dag linkerkant van de weg, dag groot land, dag dode kangaroes langs de weg, dag vriendelijk volk, dag "How are you going mate?", dag ruimte, dag warmte, dag ozzies............
en Hallo Nederland!
