Bali Time:)

“To my mind, the greatest reward and luxury of travel is to be able to experience everyday things as if for the first time, to be in a position in which almost nothing is so familiar it is taken for granted.” – Bill Bryson

Nog voordat het Bali Time:) is, heb ik nog 2,5 week in Australie. De familie zit weer in nederland, en ik ben weer alleen op pad. Maar niet voor lang, want op Magnetic Island kwam ik alweer bekenden tegen. 'Maggie' Island is een supermooi en relaxt eiland en ik sliep in een party hostel. Het mooiste van die dagen lag een paar zeemijlen vederop op en 30 meter onderwater: het Yongala Shipwreck. Gezonken op het zand tussen het kustrif en het oceaanrif, trekt het allerlei soorten zeeleven aan. Ik heb nog nooit zoveel onderwater bij elkaar gezien! Enorme zeeschildpadden, een zeeslang, nemo-vissen, de wc van het schip, prachtig koraal en enorme scholen met enorme vissen. Zo prachtig!

De volgende stop was Town of 1770. Een gehucht aan het strand met niet al teveel te doen maar wel al te relaxt. Ook daar heb ik weer van de onderwater wereld genoten. Dit keer met nog helderder water en gezwommen met, naast, onder en boven een manta ray!

Tot en met de laatste dag heb ik gewacht om de rest van de omgeving te verkennen. Op een chopper baby!

In Brisbane ben heb ik een kleine tour gekregen in een auto met open dak. Vanaf alle kanten mooie uitzichten over de stad gezien, belangrijke gebouwen gespot en van alles over de stad gehoord.Na Bali en Perth heb ik nog weer meer tijd om de boel te verkennen hier.

In Perth ben ik uit eten geweest met Chris en Clare, heb ik geluncht met Bette, ben ik naar de film geweest, heb ik thuis bij Chris en Clare films gekeken en heb ik rondgewandeld in musea en buurten war ik de vorige keren nog niet was geweest, heerlijk om daar weer te zijn!

En nu, Bali time:)

Totaal gedisorienteerd na een nacht met Arthur Buijink die ik tegen kwam op het vliegveld in Perth, en na het vliegen, kwam ik aan op Bali.

Ik zat ineens in Azie.

En na een half uur in de taxi zat ik ineens in een hostel in Kuta.

Hoewel het een compleet gekkenhuis was in Kuta, ben ik er wel een week gebleven. Elke dag ging ik naar het strand om te surfen met m'n rotterdamse politie vrienden, en na een paar dagen wist ik op een heel vriendelijke manier alle verkopers en masseurs van me af te schudden, ik wist de lekkerste en goedkoopste eettentjes in de buurt en ik wist, hoewel het hier zo goedkoop is, dat ik veel geld uit ging geven op Bali (kom maar op met je surfboard, kleding en souvenirs!).

En ik heb eindlijk kunnen duiken met de mooiste dieren onderwater: manta rays (echt duiken is zo anders dan snorkelen). Niet 1 maar wel 10 zwommen er rond. En omdat het water niet zo helder was hier, was het eigenlijk nog veel vetter. Vanuit het donkere niets komen er ineens manta rays op je af gezwommen. Zo sierlijk, zo rustig, zo trots en zo dichtbij. Zo fantastisch mooi:)

Na een paar dagen was Corinne, een frans meisje dat ik in Australie al had ontmoet, ook in Bali aangekomen. Samen met haar en de fransman Fabien en de japanner Hideki, hebben we voor 2 weken een auto gehuurd (man dat verkeer is echt gestoord in Bali!) en zijn we kris kras over het eiland gecruiset.

Eerst zijn we naar het zuiden gereden om de beroemde surfbreak Uluwatu te zien, om Dreamland te surfen en om de tempel van Uluwatu te zien, die, behalve dat die op een klif stond met een prachtig uitzicht, niet heel bijzonder was.
We zijn langs de kust, via surfstranden naar het noorden gereden en toen de golven te hoog werden zijn we nog noordelijker door het binnenland, over heuvels, langs ontelbaar veel rijstvelden, naar Lovina gereden. Weer heel toeristisch daar, weer heel relaxt. Maar dat is gewoon heel Bali. We hebben een dag gedoken bij het eiland Menjangan. Met uitzicht op de vulkanen van Java en onderwater weer de mooiste kleuren, een haai en weer veel mooie vissen.

Toen weer naar de kust gegaan, naar Medewi. In een door een familie gerund hostel met het lekkerste eten van heel Bali, en de allerlekkerste massages ooit. En het zouden ook de lekkerste golven moeten zijn, maar de stromingen waren zeer sterk en de zee erg wild. Ach, na een aantal keer proberen had ik ook wel weer vrede met het lezen van m'n tot favoriet gedoopte boek "A short history of nearly everything" van Bill Bryson.

Door naar Ubud, een cultureel dorp in het midden van Bali. Veel kleine straatjes, veel apen in Monkey Forest, veel mooie kostuums bij het Kecak dansen, weinig tijd daar, de volgende ochtend reden we weer door naar Amed aan de oostkust.Daar was het droog, leek het op de Mediteranee, en waren er minder toeristen. Gek dat er op zo'n klein eiland toch zoveel verschil kan zijn. Het koraal aan de kust leek wel het dorp van de Snorkels. Zo kleurrijk als op tv, en het leek wel een dorp met allerlei stukken koraal die bewoond werden door verschillende groepjes snorkels......euh, vissen. Er liggen veel scheepswrakken aan de kust van Amed. Zal het schip van kapitein Ortega hier ook liggen? Ik had toch moeten gaan duiken daar.

De laatste dagen van het Bali avontuur hebben Corinne en Carine doorgebracht op Nusa Lembongan. Lekker zonnen, relaxen, zwemmen en lezen hadden we bedacht. Er was maar 1 dag zon en toen waren we verbrand, en we hebben 1 keer gezwommen en het water was koud! Maar gerelaxt hebben we zeker, lekker lezen, lekker eten, hmmm, en lekkere verse sapjes en lekker geslapen. Lekker niets doen..... Bel far niente :)