and instead of thinking how things may be,
to see them as they are.”
- Samuel Johnson -
Het is moeilijk voor te stellen bij alleen een foto:
Een miljoen liter water dendert per seconde naar beneden. Tenminste, tijdens en na het regenseizoen, en toen ik er was, was het het meeste water sinds 19 jaar wat naar beneden stortte... En dat maakte het ook zo mistig. Zo bleef er weinig van het zicht over, behalve als er een kleine windvlaag voor een seconde de mist even wegvaagde, voor de rest werd je vooral kleddernat en hoorde je een miljoen liter water per seconde naar beneden storten: de Victoria Falls.
Vanaf daar begon mijn Overland Tour. Met 14 reizigers, een gids, een chauffeur en een kok 21 dagen op pad, om de mooiste plekken van Botswana en Namibie te ontdekken en om uiteindelijk weer terug te keren in de mooiste stad van Afrika: Kaapstad.
In Chobe NP hebben we een overdosis aan olifanten, nijlpaarden en krokodillen gehad. We zijn door de Okavango Delta gevaren in een traditionele mokoro (kano) waar we op een gegeven moment geristel hoorden in de bosjes en vervolgens verrast werden door een kudde op hol geslagen olifanten die al toeterend door het water denderden (WAUW!).In Namibie hebben we een kijkje genomen in het leven van de San Bushman: hoe je vuur maakt, hoe je water uit een boom drinkt, hoe je een vogel vangt met een paar takjes en een touwtje en wat je doet als je door een giftige slang wordt gebeten.
Hoe verder we richting Zuid Afrika reden, hoe droger het werd. En met maar 2 miljoen mensen die in Namibie leven, kom je ook weinig leven, behalve wild leven, tegen. En denk je dat wildlife onvoorspelbaar is: in Etosha NP waren we op een kampeerplaats waar ze een waterplas hadden, waarvan werd gezegd dat elke avond rond een uur of 8, altijd neushoorns komen drinken. Ik weet niet of neushoorns een horloge hebben, of dat het personeel de neushoorns daarheen lokken, maar stipt om 8 uur, toen we naar de waterplas liepen, waren er welgeteld 4 neushoorns, 5 olifanten, 3 hyenas, 5 jakkals en 4 zebras en hoppa, gegarandeerd 2 uur live National Geographic Channel.
Namibie is een land met charme. De ruimte, de woestijn, de lange afstanden waar je tijdens de bush plaspauzes en tijdens het kamperen moet oppassen voor schorpioenen en slangen, en waar het overdag ondraagelijk warm is (en dat in de herfst!) en 's nachts ondraaglijk ko
ud, de vriendelijkste mensen, de wonderbaarlijke taal die Afrikaans heet, en weer die eindeloze woestijn en dan opeens de woeste zee, waar bij Kaap Kruis duizenden zeehonden zich verzamelen om te eten, in de zon te chillen, te paren, te stinken en schaapachtige geluiden te maken.En dan in Swakopmund maak je kennis met de zandduinen, waar Namibie bekend om staat. Vanaf Swakopmund 550 km naar het zuiden en 110 km naar het oosten rijzen zandduinen op tot wel 300 meter hoogte. Zomaar, uit het niets.
Dit is een van de droogste plekken op aarde, het creeert prachtige zonsop- en ondergangen en is ideaal om te sandboarden (WIEEHOOOOO!).De laatste dagen van de tour stonden in het teken van feesten, uit eten en wijnproeverijen. De hele tour stond in het teken van de meest prachtige en onwerkelijke plekken in Zuidelijk Afrika, samen met een fantastische groep mensen.
Kaapstad ligt aan de horizon, ik ruik en hoor de zee en zie de tafelberg, die ik ook deze keer weer niet beklommen heb, maar die bewaar ik voor een volgende keer, want ik kom hier ongetwijfeld op een dag weer terug. De cirkel is rond, zuidelijk afrika is bereist, ik ga het missen: de mensen, de wijnen, het wildlife, de slechte wegen, de niet altijd even fris ruikende mensen, de volgepropte minibusjes, de miscommunicatie, het Afrikaans, de onbereikbare highlights, het zuid-afrikaanse accent, de straatverkopers...
Maar ik mag niet klagen, want het einde van dit avontuur maakt plaats voor het begin van een nieuw onvergetelijk avontuur: Australia, here I come!
