Travel is more than the seeing of sights; it is a change that goes on, deep and permanent in the ideas of living - Miriam Beard, author
Maar voordat ik naar Mozambique ga, eerst nog even het laatste stuk van Zuid-Afrika, wat vooral wildlife was. Vanaf St. Lucia aan de kust, door Swaziland totaan Kruger NP heb ik oog in oog gestaan met een neushoorn, te paard langs kudde gnoes en impalas gereden en de Big 4 gespot (de luipaarden hebben zich helaas schuilgehouden) en daarna de bus genomen naar Mozambique, of eigenlijk, naar de grens, want zonder mozambique visa wordt je afgezet bij de grens en neem je een andere bus naar Maputo, de hoofdstad van Mozambique. Aangezien ik weer bekenden tegenkwam in het hostel die de dag erna naar Tofo zouden gaan, heb ik de stad na nog geen 12 uur alweer verlaten.
Ik zag het helemaal voor me toen ik daar aankwam: heerlijk veel lezen, volledig tot rust komen, beetje surfen, beetje snorkelen, chillen in een hangmat met een cocktail in de ene en een verse cocosnoot in de andere hand terwijl je geniet van de zonsondergang. Maar het werd: geen letter gelezen, veel gedoken, strandwandelingen maken, bier, zonsopgang in de indische oceaan en veel leuke en interessante mensen ontmoeten. Genieten!
Maar goed, op een gegeven moment heb ik dit paradijs dan toch verlaten. En ingeruild voor een ander paradijs: Vilanculos. Althans, op zichzelf was dat geen paradijs maar de Bazaruto eilanden zeker wel. Zandduinen met palmbomen, nog blauwer water en witter strand, en gesnorkeld met nog meer gekleurde vissen.
Maar voordat ik naar Mozambique ga, eerst nog even het laatste stuk van Zuid-Afrika, wat vooral wildlife was. Vanaf St. Lucia aan de kust, door Swaziland totaan Kruger NP heb ik oog in oog gestaan met een neushoorn, te paard langs kudde gnoes en impalas gereden en de Big 4 gespot (de luipaarden hebben zich helaas schuilgehouden) en daarna de bus genomen naar Mozambique, of eigenlijk, naar de grens, want zonder mozambique visa wordt je afgezet bij de grens en neem je een andere bus naar Maputo, de hoofdstad van Mozambique. Aangezien ik weer bekenden tegenkwam in het hostel die de dag erna naar Tofo zouden gaan, heb ik de stad na nog geen 12 uur alweer verlaten.
Op het busstation van Maputo was het 2 uur wachten tot de bus vol was, en weg reed terwijl er elke seconde wel een straatverkoper zijn producten in je neus duwde, want ook al had je je raampje dicht, die deed hij dan wel even open om je tandpasta, wc-rollen, babykleren, diademen, en droge broodjes aan te smeren. Nee, bedankt.
Mocht je wel wat kopen, qua eten dan, check even de houdbaarheidsdatum, die is namelijk 9 van de 10 keer overschreden.
Goed, eindelijk op weg naar Tofo: veel palmbomen, tropische regenbuien en bedelende kinderen en nog meer straatverkopers zodra de bus even stilstaat. Aangekomen in Tofo: wit strand, blauwe zee, nog meer palmbomen, verse vis en vruchten in overvloed. Weggegaan uit Tofo: 2 weken later....
Ik zag het helemaal voor me toen ik daar aankwam: heerlijk veel lezen, volledig tot rust komen, beetje surfen, beetje snorkelen, chillen in een hangmat met een cocktail in de ene en een verse cocosnoot in de andere hand terwijl je geniet van de zonsondergang. Maar het werd: geen letter gelezen, veel gedoken, strandwandelingen maken, bier, zonsopgang in de indische oceaan en veel leuke en interessante mensen ontmoeten. Genieten!En het scheen dat de oceaan hier bezaait is met whale sharks en manta rays, dus ben ik op een ocean safari gegaan om die te spotten. In de speedboot, over de golven deinsen
, volledig nat gespat, en wordt er een beest gespot, dan is het masker op, vinnen aan en 1,2,3 en gaaaan! Beide dieren kunnen ongeveer 7 meter worden en zijn totaal ongevaarlijk, wel even chill om te weten voordat zo'n beest 3 meter van je vandaan vrolijk op je afgezwommen komt. En snel zijn ze ook niet, dus met 1 van die whale sharks hebben we echt 15 minuten gezwommen, zo vet mooi dat beest!
, volledig nat gespat, en wordt er een beest gespot, dan is het masker op, vinnen aan en 1,2,3 en gaaaan! Beide dieren kunnen ongeveer 7 meter worden en zijn totaal ongevaarlijk, wel even chill om te weten voordat zo'n beest 3 meter van je vandaan vrolijk op je afgezwommen komt. En snel zijn ze ook niet, dus met 1 van die whale sharks hebben we echt 15 minuten gezwommen, zo vet mooi dat beest!Maar of dat nog niet genoeg was, kwam er een groep van ongeveer 40 dolfijnen met de boot mee zwemmen en springen, maar zodra we het water ingingen om met ze te snorkelen, waren ze alweer weg. Ik heb er nog 2 gespot en gehoord onderwater, maar ze toverden zo'n glimlach op mn gezicht dat mijn masker volstroomde met water, dus het was maar van korte duur, maar oh het was zo prachtig! In al mn enthousiasme, vooral toen er nog 2 manta rays voorbij kwamen die ik nog snel heb gezien ook al waren ze ver weg, had ik niet door dat meer dan de helft van de boot klotsend en kotsend over de boot hing....zeeziek....
Ik helemaal fan van het water en de duikschool heb ik gelijk ook maar even mijn Advanced Duikbrevet gehaald en nog 3 extra duiken gemaakt. Het is echt zo magisch mooi onderwater! En zo vet dat je daar even tussen kan zwemmen met je tank op je rug.
Maar goed, op een gegeven moment heb ik dit paradijs dan toch verlaten. En ingeruild voor een ander paradijs: Vilanculos. Althans, op zichzelf was dat geen paradijs maar de Bazaruto eilanden zeker wel. Zandduinen met palmbomen, nog blauwer water en witter strand, en gesnorkeld met nog meer gekleurde vissen. Toen met de minibus, veerboot en nog een minibus weer terug naar Tofo (om Patries en Imre te meeten!). De bus, of beter gezegd, de chapa, een minibus, is op zich al een ware belevenis.Wat daar allemaal ingaat zeg, 7 mensen op de achterbank, stereos, fietsen voorop gebonden, worden ook zonder pardon kinderen borstvoeding gegeven. En ok, alles wordt verkocht door de busraampjes, maar sorry, een dood hert? Dat komt er bij mij niet in hoor! Jawel dus! En net op het moment dat het keihard gaat regenen, dus alle raampjes ook nog weer dicht moeten. Zit je daar in een bus met 25 man (want een bus voor 12 man, kan je ook volproppen met 25 man), die al niet te fris ruiken en een heel erg stinkend dood hert.....Op die manier waren de 2 dagen reizen van Mozambique naar Malawi errug lang........Goeie reis........en chao Mozambique!
